Przegląd typów relacji

Constraint Types Overview

Dostępnych jest kilka typów relacji, które pozwalają odpowiednio połączyć części. Warto poznać co najmniej wszystkie relacje dostępne na karcie „Precyzyjny” (Standard) w oknie „Relacje złożenia” (Assembly Constraint), ponieważ to z nich będziesz korzystać najczęściej.

Uwaga: Na tej stronie przedstawiono tylko najczęstsze kombinacje geometrii. To dobry punkt wyjścia, jeśli dopiero poznajesz relacje. Pełną listę kombinacji, obejmującą bardziej złożone przypadki, takie jak ściany toroidalne, sferyczne i stożkowe, znajdziesz w pełnej tabeli.

Relacje standardowe

„Relacja przynależności” (Coincident Constraint)

Relacja przynależności sprawia, że dwa elementy leżą w jednej płaszczyźnie, co zwykle oznacza, że się stykają. Ten sam efekt można uzyskać za pomocą relacji odsunięcia o wartości 0. Najczęściej stosuje się ją do dwóch ścian płaskich, aby się ze sobą stykały.

Relację przynależności można również zastosować w następujących przypadkach:

| Dowolny element płaski (ściana płaska / płaszczyzna) i inny element płaski (ściana płaska / płaszczyzna). Wynik: oba elementy płaskie leżą w jednej płaszczyźnie.

| Dowolny element płaski (ściana płaska / płaszczyzna) i element prostoliniowy (krawędź prosta / oś). Wynik: krawędź prosta / oś zostaje dopasowana do płaszczyzny elementu płaskiego.

| Dowolny element płaski (ściana płaska / płaszczyzna) i element cylindryczny lub kołowy (ściana cylindryczna / krawędź kołowa). Wynik: wyznaczona oś ściany cylindrycznej lub krawędź kołowa zostaje dopasowana do elementu płaskiego.

„Relacja odsunięcia” (Offset Constraint)

Relacja odsunięcia działa tak samo jak relacja przynależności, ale umożliwia określenie odsunięcia podczas tworzenia relacji. Możesz także określić zakres odsunięcia przez podanie wartości minimalnej, maksymalnej lub obu tych wartości — są to ograniczenia. Możesz też wybrać opcję „Swobodnie” (Free), która ustawia orientację wybranych elementów, ale pozwala dynamicznie zmieniać odsunięcie przez przeciąganie. Przed wersją v21 funkcję tę nazywano relacją „Widok” (Orient).

| Dowolny element płaski (ściana płaska / płaszczyzna) i inny element płaski (ściana płaska / płaszczyzna). Wynik: oba elementy płaskie zostają ustawione w jednej płaszczyźnie, po czym stosowane jest odsunięcie.

| Dowolny element płaski (ściana płaska / płaszczyzna) i element prostoliniowy (krawędź prosta / oś). Wynik: krawędź prosta / oś zostaje dopasowana do płaszczyzny elementu płaskiego, po czym stosowane jest odsunięcie.

„Relacja współśrodkowości” (Concentric Constraint)

Relacja współśrodkowości ustawia osie wybranych elementów w jednej linii. Do relacji współśrodkowości można dodać odsunięcia i ograniczenia.

| Dowolny element cylindryczny lub kołowy (ściana cylindryczna / krawędź kołowa) i inny element cylindryczny lub kołowy (ściana cylindryczna / krawędź kołowa). Wynik: osie lub wyznaczone osie obu elementów stają się współosiowe.

| Dowolny element cylindryczny lub kołowy (ściana cylindryczna / krawędź kołowa) i element prostoliniowy (krawędź prosta / oś). Wynik: oś cylindra lub wyznaczona oś krawędzi staje się współosiowa z krawędzią prostą lub osią.

| Dowolny element prostoliniowy (krawędź prosta / oś) i inny element prostoliniowy (krawędź prosta / oś). Wynik: oba elementy stają się współosiowe.

„Relacja styczności” (Tangent Constraint)

Relacja styczności zapewnia styczność wybranych ścian. Można do niej również dodać odsunięcia.

| Dowolny element cylindryczny lub sferyczny (ściana cylindryczna lub sferyczna) i inny element cylindryczny lub sferyczny (ściana cylindryczna lub sferyczna). Wynik: obie ściany stają się styczne.

| Dowolny element cylindryczny lub sferyczny (ściana cylindryczna lub sferyczna) i element płaski (płaszczyzna / ściana płaska). Wynik: oś cylindra lub wyznaczona oś krawędzi staje się współosiowa z krawędzią prostą lub osią.

„Relacja kąta” (Angle Constraint)

Relacja kąta wymusza określony kąt między dwoma wybranymi elementami geometrii. Do wartości kąta można dodać ograniczenia.

| Dowolny element kołowy, prostoliniowy, cylindryczny lub płaski (krawędź kołowa, krawędź prosta, oś, ściana cylindryczna, ściana płaska, płaszczyzna) i inny element kołowy, prostoliniowy, cylindryczny lub płaski (krawędź kołowa, krawędź prosta, oś, ściana cylindryczna, ściana płaska, płaszczyzna). Wynik: jeśli wybrano krawędź kołową lub ścianę cylindryczną, elementem wejściowym jest jej wyznaczona oś. Wyznaczona oś, krawędź prosta, oś, ściana płaska lub płaszczyzna pierwszego wybranego elementu będzie ustawiona pod kątem względem drugiego elementu.

„Relacja łączników” (Fastener Constraint)

Relacja łączników pozwala szybko powiązać większość geometrii łącznika za pomocą jednej relacji. Można do niej dodać ograniczenia i odsunięcia.

| Dowolny element stożkowy (ściana stożkowa) i inny element stożkowy (ściana stożkowa). Wynik: osie stożków leżą na jednej prostej, a wierzchołki lub teoretyczne wierzchołki stożków pokrywają się.

| Dowolny element kołowy (krawędź kołowa) i inny element kołowy (krawędź kołowa). Wynik: środki krawędzi kołowych zostają wyrównane, a krawędzie kołowe leżą w jednej płaszczyźnie.

Relacje mechaniczne

Przed zastosowaniem relacji mechanicznej ustaw wstępne relacje kół zębatych, kół pasowych, listew zębatych i śrub tak, aby obracały się lub przesuwały we właściwych kierunkach. Na przykład przed dodaniem relacji przekładni zębatej / pasowej do 2 kół zębatych upewnij się, że każde z nich prawidłowo obraca się wokół własnego sworznia. Nie używaj geometrii odniesienia złożenia głównego jako elementu wejściowego relacji mechanicznych. Aby relacja była użyteczna, jej elementy wejściowe powinny pochodzić z dwóch różnych części.

„Relacja przekładni zębatej / pasowej” (Gear / Pulley Constraint)

Relacja przekładni zębatej / pasowej pozwala uzyskać względny obrót dwóch części. Wzajemna orientacja osi obrotu obu kół nie ma znaczenia — umożliwia to tworzenie różnych układów przekładni, w tym przekładni walcowych, ślimakowych i stożkowych.

| Dowolny element kołowy, prostoliniowy lub cylindryczny (krawędź kołowa, krawędź prosta, oś, ściana cylindryczna) i inny element kołowy, prostoliniowy lub cylindryczny (krawędź kołowa, krawędź prosta, oś, ściana cylindryczna). Wynik: po ustawieniu prawidłowego stosunku średnic podziałowych koła będą obracać się we właściwym stosunku. Element wybrany dla każdego koła zębatego lub pasowego musi leżeć na osi obrotu (np. oś części) albo mieć wyznaczoną oś leżącą na osi obrotu (np. ściana cylindryczna, której oś środkowa jest osią obrotu).

„Relacja śrubowa” (Screw Constraint)

Relacja śrubowa pozwala symulować mechanizm śrubowy. Aby jej użyć, osie obu części muszą być równoległe. W przypadku śruby należy wybrać oś obrotu. W przypadku części współpracującej należy wybrać oś zgodną z kierunkiem przesuwu śruby.

| Dowolny element kołowy, prostoliniowy lub cylindryczny (krawędź kołowa, krawędź prosta, oś, ściana cylindryczna) i inny element kołowy, prostoliniowy lub cylindryczny (krawędź kołowa, krawędź prosta, oś, ściana cylindryczna). Wynik: po ustawieniu prawidłowego skoku gwintu śruba będzie przesuwać się podczas obrotu. Jeśli inne relacje uniemożliwiają przesuw śruby, przesuwać się będzie druga część. Element wybrany dla śruby musi leżeć na osi obrotu albo mieć wyznaczoną oś leżącą na osi obrotu (np. ściana cylindryczna, której oś środkowa jest osią obrotu).

„Przekładnia liniowa” (Rack & Pinion)

Relacja śrubowa pozwala symulować mechanizm zębatki i koła zębatego. Aby użyć relacji „Przekładnia liniowa”, osie obu części nie mogą być równoległe.

| Dowolny element kołowy, prostoliniowy lub cylindryczny (krawędź kołowa, krawędź prosta, oś części, ściana cylindryczna) i inny element kołowy, prostoliniowy lub cylindryczny (krawędź kołowa, krawędź prosta, oś części, ściana cylindryczna). Wynik: po ustawieniu prawidłowej średnicy podziałowej zębatka będzie przesuwać się podczas obrotu koła zębatego. Pierwszym elementem wybranym w oknie „Relacje złożenia” powinna być geometria zębatki, a drugim — geometria koła zębatego. W przypadku koła zębatego wybrany element musi leżeć na osi obrotu albo mieć wyznaczoną oś leżącą na osi obrotu (np. ściana cylindryczna, której oś środkowa jest osią obrotu).

Oryginał: Constraint Types Overview